گنج

شمارهٔ ۹۷

مستی چشم یار، ز پیمانه خود استخواب بهار، پردهٔ افسانهٔ خود است
غمهای مایه دار تو از دل نمی روداین گنج شاهوار، به ویرانهٔ خود است