شمارهٔ ۸۵۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ریابی۱۱ بیت

بکش خون دلم تا مستی بی دردسر یابیگل داغ مرا بو کن، که بوی عشق دریابی

عیار حسن را آیینهٔ حیران، کند کاملمگردان از نگاهم رو، که اکسیر نظر یابی

نهان زخم دلم را در نمکزار تبسّم کنکه از تیمار حسرت پروران اجر دگر یابی

بیا در دیده تا بینی، رساییهای ضعفم راسر نظّاره را، در دامن مژگان تر یابی

در آن وادی که من افشرده ام، پای تحمّل رادل آواره، از ریگ بیابان بیشتر یابی

ره دور و دراز بیخودی، منزل نمی داردنشان را پی سپر بینی، خبر را بی خبر یابی

خیال زلف و رویی را، خلیل آتش دل کنکه نسرین تا گریبان، موج سنبل تا کمر یابی

رگ افسرده را با یاد مژگانی حوالت کنکه آب زندگی، از جویبار نیشتر یابی

اگر ای ابر، داری در نظر همراهی چشممبهارگریه ام را، در سمن زار سحر یابی

به مستی بی گزک منشین، بکن دستی به مژگانمکه در هر قطره اشک شور من، لخت جگر یابی

حزین از خود بیفشان دامنی، سیر دو عالم کنسبکباری اگر چون بوی گل فیض سفر یابی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و دردهای ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که خون دلش را بکشاند تا به مستی بدون درد برسد و از عشق واقعی باخبر شود. او به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره کرده و از او می‌خواهد که پیوسته در دیدگانش باشد تا ضعف‌هایش را ببیند. همچنین شاعر از زخم‌های نهان و حسرت‌هایش سخن می‌گوید و به دنبال درمان این دردهاست. او توصیه می‌کند که اگر معشوق کنار او باشد، بهار و شادی را در زندگی‌اش دوباره پیدا خواهد کرد. در نهایت، شاعر از حالاتی چون گریه و افشانی احساسات سخن می‌گوید و خواهان سبکی روح و آرامش است.