شمارهٔ ۶۶۲
طرفی که من ز پهلوی دلدار بسته امخونابه خورده ام، لب اظهار بسته ام
از بس مرا به مشرب پروانه الفت استآتش به جای لاله به دستار بسته ام
شاید شبی شمیم گلی ره غلط کندچشم طمع به رخنهٔ دیوار بسته ام
بی ناله از دلم نفسی سر نمی زندپیوند درد، با دل افگار بسته ام
خود را به رایگان، همه جا عرضه می کنمبر خویش راه گرمی بازار بسته ام
آن یار دلنواز در آغوش خاطر استراه نظر به دیدهٔ بیدار بسته ام
بی می، لبم به خنده چو گل وا نمی شودعقد طرب به ساغر سرشار بسته ام
شاید ز کفر عقدهٔ دل وا شود حزیناز دست سبحه داده و زنّار بسته ام