شمارهٔ ۶۰۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: امخلق۷ بیت

یک مشت سفله مانده بجا از کرام خلقننگ است در زمانه زبان را ز نام خلق

چون زهر جانگزای، گلوگیر می شودنتون زلال خضر کشیدن ز جام خلق

امروز در لباس کمالند ناقصانپوشیده ناتمامی خود را، تمام خلق

تعظیم گاو و خرکه به مردم حرام بوداکنون فریضه گشته به ما، احترام خلق

نزدیک من چو طعن سنان است جان گسلزینسان که دور شد ز مسلمان سلام خلق

درگوش جزر و مد نظرها هزار پاستآزرده است بس که صماخ از کلام خلق

عاقل گریزد از دهن اژدها حزینهش دار تا که مفت نیفتی به دام خلق

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به نقد اجتماعی و سیاسی می‌پردازد و در آن شاعر به وضعیت نامطلوب انسان‌ها و جامعه اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که برخی افراد ناتوان و حقیر، در حالی که خود را کامل نشان می‌دهند، بر صدر می‌نشینند و مردم را به طریقی فریب می‌دهند. همچنین به این نکته اشاره می‌شود که احترام به چیزهایی که زمانی محکوم بودند، اکنون به یک اعتقاد تبدیل شده است. شاعر از زبان سمج و سمی که به جامعه آسیب می‌زند، سخن می‌گوید و هشدار می‌دهد که انسان‌های عاقل از فریب و دام‌های اجتماعی دوری کنند. در نهایت، این شعر تصویری از تناقضات و نفاق‌های اجتماعی را به تصویر می‌کشد.