شمارهٔ ۵۴۸

قافیه: انهبرخیز۷ بیت

صبح از اثر چغانه برخیزسرمست می شبانه برخیز

عمری ست نشسته ام به راهتبا جلوه عاشقانه برخیز

جان راست هوای وصل جانانای تن، تو ازین میانه برخیز

دامی به زمین فکنده زلفشای بلبل از آشیانه برخیز

صد تیر ملامت از کمان جستای دل ز پی نشانه برخیز

تا پای خم آمدیم ساقیبا همّت خسروانه برخیز

باید برخاست از سر جانبگذار حزین بهانه، برخیز

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خود خواسته تا با شوق و نشاط از خواب برخیزد و به او بپیوندد. او بیان می‌کند که مدت‌هاست در انتظار او نشسته و اکنون زمان آن رسیده که با عشق و محبت به وصالی دست یابند. شاعر از عاشقانه‌های زندگی و زیبایی‌های معشوق صحبت می‌کند و بیداری، شور و حال را به تصویر می‌کشد. همچنین به بررسی درد و رنج‌هایی می‌پردازد که دل عاشق از آنها رنج می‌کشد و در نهایت از معشوق دعوت می‌کند تا همچون خمره‌ای از می، زندگی را پررنگ‌تر کنند و از غم و بهانه‌های حزین دور شوند.