شمارهٔ ۵۳

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انرا۷ بیت

مشکل افتاد عجب کار من حیران رادل مگر یاد دهد، مهر و وفا جانان را

اوّل از چشم تو، خونریز نگاهی دیدممی توان یافت ز آغاز وفا، پایان را

دو جهان، بسمل مژگان شکار افکن توستپی صید که، دگر بر زده ای دامان را؟

پاس دلهای اسیران وفا، رسم خوشیستسرو من، شانه مکش طرهٔ مشک افشان را

چه شود کز تو دمی خاطرم آسوده شود؟مکش از سینهٔ من یک دو نفس پیکان را

ترک چشمت دگر از دل چه توقّع دارد؟باج هرگز نبود، مملکت ویران را

در بهار خط آن ساقی گلچهره، حزینزاهد آیا به چه رو، طعنه زند مستان را؟

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مشکلات و چالش‌های عشق و وفا می‌پردازد. او از احساس حیرت و سردرگمی در برابر عشق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که دل باید یاد بگیرد مهر و وفا را. نگاه خونی محبوبش آغاز دردها و مشکلات است و او به صید دل‌ها مراجعت کرده و دیگران را هم گرفتار کرده است. شاعر از درد و رنجی که بر دل دارد سخن می‌گوید و از محبوب می‌خواهد که از او دور نشود. در نهایت، او به چشمان محبوب اشاره می‌کند و از زاهدان می‌پرسد که چگونه می‌توانند به مستان طعنه بزنند. این شعر نشان‌دهنده احساسات عمیق و تناقض‌های عشق است.