شمارهٔ ۵۱۰

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اکمگذرانند۵ بیت

عیش ار به دل آبله ناکم گذرانندخون مژه از دامن پاکم گذرانند

ناگفته بدانند که از دست غم کیستاز حشر چو با سینهٔ چاکم گذرانند

ارواح به خاکم همه سایند جبین رااز کوی تو گر بعد هلاکم گذرانند

هشیار به هنگامهٔ محشر نتوان رفتای کاش که از سایهٔ تاکم گذرانند

ریزم به رهش بار دگر جان حزین راگر آن سگ کو، بر سر خاکم گذرانند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و غمگینی می‌پردازد. شاعر در آن از مشکلات و دردهایی که بر دلش سنگینی می‌کند سخن می‌گوید. او از تجربه رنج و عذاب‌هایی که به خاطر عشق و جدایی تحمل می‌کند، صحبت می‌کند و اینکه حتی در روز قیامت نیز نمی‌تواند آرامش یابد. او آرزو می‌کند که ای کاش روحش بتواند از زیر سایه وجود محبوبش عبور کند، حتی بعد از مرگ. همچنین، شاعر به تصویر کشیدن غم و اندوهی که در دل دارد، به تشبیه خود به یک سگ می‌پردازد که بر سر خاکش می‌نشیند، نشانه‌ای از وفاداری و خواسته‌ای برای یادآوری و احترام به عشق از دست رفته‌اش است.