شمارهٔ ۴۸
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انهخودرا۷ بیت
چراغان کرده ام از داغ دل، ویرانهٔ خود راکه چون پروانه، در رقص آورم دیوانهٔ خود را
فروغ شمع من، خاصیت بال هما داردمرصع پوش، در محفل کند، پروانهٔ خود را
به جرم اینکه دایم از سبو چشم طمع داردفکندم چون گل اشک از نظر، پیمانهٔ خود را
اساس شهر و کو، از اشک پرشورم خطر داردبه هامون می فشانم، گریهٔ مستانهٔ خود را
ندارد حاصلی جز سوختن، تخم امید منسپندآسا در آتش می فشانم، دانهٔ خود را
بَرِ آن تندخو، شرح غم دیرینه می سنجمبه آتش می نمایم، گرمی افسانهٔ خود را
حزین از عشق می گویم به عقل بی خبر، رمزیبه زاهد می دهم مردآزما، پیمانه خود را