شمارهٔ ۴۷۳

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انمیکنند۹ بیت

اهل قلم فراغت دنیا نمی‌کنندکاری که دست می‌کند اعضا نمی‌کنند

تیغ برهنه است کسی کز طمع بریدآزادگان به خلق مدارا نمی‌کنند

بی‌آرزو شود دل بی‌آرزو نصیباین است دولتی که تمنّا نمی‌کنند

بر دامن رضاست سر خستگان عشقافتاده‌اند و تکیه به دنیا نمی‌کنند

گل نشکفد ز گلبن افسرده‌خاطرانتا ابر دیده را چمن‌آرا نمی‌کنند

روی نگاه عجز ندارند عاشقانسر زیر تیغ آن مژه بالا نمی‌کنند

نقد است قسمت همه دل‌ها ز جور توارباب جود وعده به فردا نمی‌کنند

خاک مراد دیده‌وران است گرد غماین خاک را به کاسهٔ دنیا نمی‌کنند

بینا نمی‌شود دل شوریدگان حزینتا دیده را نقاب تماشا نمی‌کنند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان نگرش اهل قلم و عاشقان به جهان و زندگی می‌پردازد. شاعر اذعان دارد که نویسندگان و هنرمندان از دنیای مادی چشم‌پوشی می‌کنند و به کارهای واقعی و عمیق می‌پردازند. آنها به خاطر طمع و دنیاپرستی به دیگران ستم نمی‌کنند و از خواسته‌های بیهوده دوری می‌گزینند. همچنین، به این نکته اشاره می‌شود که انسان‌های آزاد و دل‌شکسته نمی‌توانند تکیه‌گاه خود را به دنیا و مادیات بگذارند و به عشق و احساسات وفادارند. در پایان، به ناامیدی و مشکلات زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که تا زمانی که انسان‌ها به درک عمیق‌تری نرسند، زندگی‌شان واقعی و بینا نخواهد بود.