شمارهٔ ۴۳۲

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: لارد۶ بیت

من کشتهٔ زخمی که اجل را خجل آردجان بندهٔ آن تیغ که چاکی به دل آرد

زلف تو شبیخون به بتان چگل آردسیلی که رسد از سر کوی تو، دل آرد

بستیم ز خجلت ره قاصد که مباداپیغام وفایی ز تو پیمان گسل آرد

در محفلت از آتش دل غیرت شمعماز بس که مرا ناله به لب متّصل آرد

خالیست کنارم ز گل، آن گریه کجا رفت؟کز دیدهٔ آغشته به خون، لخت دل آرد

آلوده حزین ، از تن خاکی ست روانمسیلی که به ویران فتدش راه،گل آرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج عاشقانه می‌پردازد. شاعر از کشته شدن و زخمی شدن بر اثر عشق و غم صحبت می‌کند و با تصاویری زیبا به توصیف احساساتش می‌پردازد. او به زلف معشوق اشاره می‌کند که مانند جنگی به دلش آسیب می‌زند و از دل‌شکستگی و خجالتش از قاصدی که پیام وفا دارد، سخن می‌گوید. همچنین، او در محفل عاشقانه‌اش مانند شمعی از آتش دل می‌سوزد و از گریه و اندوهی که از چشمش بر می‌آید، سخن می‌گوید. در نهایت، روح حزن‌زده‌اش را در تنگنای دنیای خاکی‌اش توصیف می‌کند.