شمارهٔ ۴۲۹

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: وششباد۷ بیت

عذر این بنده پذیرای دل و هوشش بادهر غباری ست ز آیینه فراموشش باد

دامن مرحمت دولت ساقیست فراخجرم من پردگی خلق خطاپوشش باد

یا رب آشفته مکن طرهاش از زاری دلآه دوشینهٔ من خواب فراموشش باد

از سر زلف، دل خام طمع در تاب استسر شوریده دلان محرم آغوشش باد

چشم دل پرده گشای گل مستورش شدگوش جان نکته نیوش لب خاموشش باد

کشد از خونم اگر باده، حلالش باشدزند از شیرهٔ جان ساغر اگر، نوشش باد

بلبل کلک حزین کز سخن آهنگان استنغمه سنج سمن صبح بناگوشش باد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از گذشته و دل‌تنگی‌های خود سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که عذر او را بپذیرد. او به فراموشی خود اشاره می‌کند و می‌خواهد تا از زاری دلش آشفته نشود. همچنین، شاعر به زیبایی‌های عشق و شوق دل‌باخته اشاره کرده و خواستار حالتی از آرامش و لذت در کنار محبوبش است. او از احساسات عمیق خود در مقابل معشوق صحبت می‌کند و به نغمه‌های زیبا و شیرینی‌ که عشق به او می‌بخشد، اشاره دارد. در کل، شعر بازتابی از عشق، احساسات و longing (دلتنگی) شاعر نسبت به محبوبش است.