شمارهٔ ۴۲۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: وکنند۵ بیت

ساقی بگو چکیدهٔ دل در سبو کنندتا صاف مشربان به خرابات رو کنند

رو از هوس بتاب که مردان راه عشقمحراب طاعت از دل بی آرزو کنند

در کارگاه عشق حریفان سینه چاکاز تار ماهتاب، کتان را رفو کنند

دفع خمار نرگس خوبان نمی شودخون مرا چو باده اگر در سبو کنند

سازند مشکبو دهن زخم را حزینحسرت کشان اگر گل داغ تو بو کنند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که دل او را در سبو بریزد تا مشربان به خرابات بروند. او به عشق و احساسات اشاره می‌کند و می‌گوید مردان عاشق باید از هوس دور شوند و به طاعت بپردازند. همچنین در عشق، رفقا و دوستان باید از تار ماهتاب بهره‌برداری کنند. شاعر از خمار و دلتنگی ناشی از زیبایی‌ها سخن می‌گوید و حسرت خود برای گل داغی را بیان می‌کند که حسرتش را می‌کشد. در نهایت، او با زخم دلش و پاسداشت یاد معشوقش به زیبایی عشق و غم پرداخته است.