شمارهٔ ۴۱۷

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ادکنید۷ بیت

میگساران چو هوای گل و شمشاد کنیدلختی از خون جگر خوردن ما یاد کنید

خوش قدان، خسرو وقت اید به اقبال بلندملک دل زآن شما شد، ستم آباد کنید

به وفا خاطر عشّاق توان داشت نگاهبه جفا گر نتوانید دلی شاد کنید

من تنک ظرف ستم نیستم و غمزه بخیلسینه ام را هدف ناوک بیداد کنید

عندلیبان چمن سیر، از آن باغ و بهاربه نسیمی من دلسوخته را یاد کنید

سر چه باشد که دل و جان بفشانید به ذوقهر چه دارید نثار ره صیاد کنید

می زند جوش حزین از دل آزرده سخنشیشه بر خاره زدم، صیدِ پریزاد کنید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به توصیف حال و روز عاشقان و دردهای آنان می‌پردازد. او از میگساران می‌خواهد که به یاد زخم‌های دلی نوشند و به زندگی و خوش‌قدی‌های عشق خوش‌آمد بگویند. شاعر بر وفای دل عاشقان تأکید می‌کند و به تلخی و ستمی که بر دل‌سوزان رفته، اشاره می‌کند. همچنین، او به زیبایی‌های طبیعت و بهار می‌پردازد و از دیگران می‌خواهد که یاد او را در دل داشته باشند. در نهایت، او احساسات عمیق خود را از درد و اشتیاق عشق بیان می‌کند و به دنبال رهایی از مشکلات و جفاهاست.