شمارهٔ ۳۷۶

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ارنبود۸ بیت

یاد وصلی که دل از هجر خبردار نبوددر میان این تن ویران شده دیوار نبود

حسن درپیرهن عشق تجلّی می کردپردهٔ دیده حجاب رخ دیدار نبود

داشت جا، فاخته در جامهٔ یکتایی سروطوق گردن به گلو، حلقهٔ زنّار نبود

لیلی پرده نشین این همه دیوانه نداشتیوسف مصر سراسر رو بازار نبود

دیدهٔ احول ادراک نمی دید دوییدر میان من و یار، اسم من و یار نبود

شمع من پیرهنی جز پر پروانه نداشتکار بر سوختگان اینهمه دشوار نبود

بلبل از غنچهٔ منقار، به دامن گل داشتخار اندیشه به پیراهن گلزار نبود

شب که می زد رقم این تازه غزل، خامه حزینمستیی بود رگش را، که خبردار نبود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عاشقانه و بی‌قراری شاعر در عشق می‌پردازد. شاعر به یاد وصالی دلنشین است که از هجران بی‌خبر بود و حسرت آن را می‌خورد. او به زیبایی‌های عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که در بستر وجودش دیواری نیست که مانع دیدار یار شود. عشق و زیبایی در او تجلی می‌کند و او به این احساسات غم‌انگیز اشاره می‌کند که کاملاً درونی هستند. شاعر همچنین از سختی‌های عشق و فقدان یار سخن می‌گوید و می‌فهماند که این همه احساسات و دردها به دلیلی وجود ندارد، زیرا او و یار هیچ فاصله‌ای ندارند و همه چیز در دل اوست.