شمارهٔ ۳۲
حلاوت در مذاقم نیست آب زندگانی رانفس باشد رگ تلخی، شراب زندگانی را
پر پرواز باشد رنگ و بوی مستعار اووفا نبود گل پا در رکاب زندگانی را
کس از سیل سبکسر، پایداری چون طمع دارد؟عنان پیچیدنی نبود، شتاب زندگانی را
ز بار روزگار زندگانی، جان به لب دارمرساندم بر لب بام، آفتاب زندگانی را
ورق گرداندن باد خزان، سازد پریشانشعبث شیرازه می بندی، کتاب زندگانی را
عیان گردد به روز مرگ، چون بیدار خواهی شدنباشد حاجت تعبیر، خواب زندگانی را
ندارد غیر لیلی جسم مجنون، جان شیرینیوگرنه عشق کی می داشت تاب زندگانی را
سبوی تشنه، می را می کند با خاک ره یکسانسفال تن به خشکی بست، آب زندگانی را
خبر کی باز گوید آنکه از خود بی خبر باشد؟نمی پرسند از عاشق، حساب زندگانی را
حزین ، از خامی مشرب، بیابان مرگ خواهی شدچه از پی می روی موج سراب زندگانی را؟