شمارهٔ ۲۶۲
گل بی تو مرا به دیده خار استهر سبزه چو تیغ آب دار است
از نقش قدم بسی فزونتردر راه تو چشم انتظار است
چون لاله ز داغ دوری توخون دل و دیده درکنار است
درمان هزار دردمند استدردت که به جان بی قرار است
دریاب به پرسشی حزین راکز لعل لب تو در خمار است