شمارهٔ ۲۵۰

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انتوانگفت۷ بیت

اسرار تو با زاهد و ملّا نتوان گفتبا کوردلان، نور تجلّا نتوان گفت

چون آینه، کز جلوهٔ دیدار شود گمما را به تماشای تو پیدا نتوان گفت

از آمدن پیک صبا می رود از هوشپیغام تو با عاشق شیدا نتوان گفت

امروز، ازین مرحله سامان سفر کندر مذهب ما امشب و فردا نتوان گفت

سرمستی آن طرّه به حدّی ست که با ویاحوال پریشانی دلها نتوان گفت

بیماری من از اثر مستی چشمی ستدرد دل من پیش مسیحا نتوان گفت

این آن غزل قاسم انوار که فرمودبا عشق زتسبیح مصلا نتوان گفت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان عدم قابلیت بیان رازها و احساسات عمیق عاشقانه می‌پردازد. او می‌گوید که مسائل درونی و احوال دل را نمی‌توان به زاهدان و کسانی که درک کم‌تری دارند، گفت. شاعر از تضاد میان عشق و عدم توانایی در بیان آن می‌گوید و اشاره می‌کند که از شدت شیدایی و عشق، حتی نمی‌تواند درد دلش را به مسیحا یا هرکس دیگری که می‌تواند کمک کند، بگوید. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که در عشق و حالات عاطفی او، برقراری ارتباط و بیان احساسات ممکن نیست.