شمارهٔ ۲۴۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: انهٔاوست۸ بیت

بتی دارم که دل دیوانهٔ اوستخراب جلوهٔ مستانهٔ اوست

کند سوسن به شکرش، تر زبانیلب هر غنچه در افسانهٔ اوست

سر و کارم بود با شعله خوییدل گرم من آتشخانهٔ اوست

نمی دانم به محفل این چه شمعیستکه جان قدسیان پروانهٔ اوست

نشان ز آن یار هر جایی چه جویی؟دل هر ذره ای کاشانهٔ اوست

اگر میخوارهای از عشق مگسلمحبت ساقی پیمانهٔ اوست

حیات من بود در دست ساقیشراب خضر، در پیمانهٔ اوست

حزین ازکوی معماران گل نیستخرابات محبّت خانهٔ اوست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و جذابیت‌های آن است. شاعر به زیبایی و دیوانگی معشوقه‌اش اشاره می‌کند و او را به عنوان هوای دل و زندگی‌اش معرفی می‌کند. او با استفاده از تشبیهات مختلف، احساساتش را نسبت به معشوق بیان می‌کند و عشق را همچون شرابی که در دست ساقی است می‌بیند. شاعر همچنین به فضای خرابات و فضایی که عشق در آن ساکن است اشاره می‌کند، که نشان‌دهنده اهمیت و وابستگی عاطفی او به معشوقش است. در کل، این شعر عمیقاً به توصیف عشق و تأثیر آن بر روح و زندگی فرد پرداخته است.