شمارهٔ ۲۳۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انعالماست۷ بیت

ما را تن ضعیف به زندان عالم استاین هم که زنده ایم ز دستان عالم است

از شورش جهان سر زلف حواس منآشفته تر ز حال پریشان عالم است

کامش به غیر دانهٔ دل آشنا نشدمور قناعتم، که سلیمان عالم است

ناموس روزگار به گردن گرفته استسلطان غیرتم، که نگهبان عالم است

سودای عشق از سر ما کم نمی شودزنجیر زلف، سلسله جنبان عالم است

از فیض خطّ و خال تو ای نازنین غزالکلکم یکی ز مشک فروشان عالم است

هرگز مبند دل به فریب جهان حزیندنیای سفله، دشمن مردان عالم است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و وضعیت انسان در این جهان می‌پردازد. شاعر به ضعف جسمانی و زندانی بودن انسان در دنیای مادی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که زندگی ما تحت تأثیر نیروهای بیرونی است. او به آشفتگی حواس و دلخوشی‌های دنیوی اشاره می‌کند و عشق را به عنوان نیرویی ازلی و پابرجا معرفی می‌کند که هرگز از سر انسان کم نمی‌شود. در نهایت، شاعر هشدار می‌دهد که دل خود را به فریب‌های دنیای مادی نسپاریم، چرا که این دنیا دشمن واقعی انسان‌های والا است.