شمارهٔ ۱۷
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: شبودمارا۵ بیت
شتابان از جهان چون برق رفتن خوش بود ما راکه از داغ عزیزان نعل بر آتش بود ما را
گریبان را به دست عقل دادن نیست داناییدرین وادی جنونی تا گریبانکش بود ما را
لب تفسیده را چون خضر تنهاتر نمی سازمکه آب زندگی بی دوستان آتش بود ما را
کتان طاقتی از رشتهٔ جان سخت تر بایدکه تاب دیدن آن عارض مهوش بود ما را
حزین از باغ دل روییده گر نخل تمنّاییخیال جلوهٔ آن شعلهٔ سرکش بود ما را