شمارهٔ ۱۶
تا عشق تو دلرباست ما رابیداد تو جانفزاست ما را
چون لاله دل به خون تپیدهبا داغ تو، آشناست ما را
گستاخ به سنبلت وزیدهصد عربده با صباست ما را
صد میکده خون به ساغر دلزان لعل کرشمه زاست ما را
صد شور به جیب داغ ناسورزان طرّهٔ مشکساست ما را
دل بی تو چو شیشهٔ شکستهدر گریهٔ های هاست ما را
گل گوش نمی دهد به بلبلتا خامه سخن سراست ما را
جمشید جهان متاع فقریمدل جام جهان نماست ما را
از کاوش غمزه، شکوه ای نیستداد از دل بی وفاست ما را
بخروش حزین که ناله توبا گوش، خوش آشناست ما را