شمارهٔ ۱۲۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انرا۷ بیت

مکن دشوار از تن پروری آزادی جان راچه محکم می کنی چون ابلهان دیوار زندان را؟

دیار عشق را نازم که طفلان هوسناکشچو پستان می مکند از ذوق، خون آلوده پیکان را

گریبانی چو صبحم نیست تا از شرم رسواییز بی دردان بپوشد سینه ام، زخم نمایان را

ز دل بیش است با معشوق ربط دیده عاشقکه چشم آگاه کرد از بوی یوسف، پیر کنعان را

پی جولانگه خورشید، پهنای فلک بایدنسازد عشق مسکن، سینه های تنگ میدان را

تو در بتخانه اندیشه دینی، نمی دانیکه عارف کعبه می داند، دل گبر و مسلمان را

حزین ، از جویبار تیغ او تا حشر ممنونمبه خون آلوده چون گل، دامن پاک شهیدان را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفهوم آزادی و عشق می‌پردازد و به نقد توجه به دنیای مادی و تن پروری می‌پردازد. شاعر به دنبال آزادی روح و دل از قید و بندهای مادی است و تزکیه روح را مهم‌تر از جسم می‌داند. او به عشقی اشاره دارد که عمیق‌تر از ظواهر است و بر اهمیت ارتباط واقعی عاشق و معشوق تأکید می‌کند. شاعر همچنین به تضادهای موجود در جهان بین معنویت و مادیات اشاره می‌کند و پذیرش عشق حقیقی را ضرورتی برای زندگی سالم می‌داند. در نهایت، او از زخم‌های خود که به عشق و فداکاری‌هایش مرتبط است، سخن می‌گوید و به دیار عشق اشاره می‌کند.