شمارهٔ ۱۲۱

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: ایمحبترا۶ بیت

شوری به سر افتاده، رسوای محبت راساکن نتوان کردن، غوغای محبت را

هنگامهٔ محشر را، برهم زند از مستیآن دم که به حشر آرند، شیدای محبّت را

درد دل عاشق را عیسی نکند چارهدرمان ندهد سودی، سودای محبت را

گردی ز نمکدان لعل لب او باشدشوری که به جوش آرد، دریای محبّت را

از نام چه اندیشد، از ننگ چه پرهیزدپروای جهان نبود، رسوای محبت را

از همّت سرمستان، بردار حزین خضریتنها نتوان رفتن، صحرای محبت را

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر به بیان حال و هوای عاشقانه و شور و شوق محبتی اشاره دارد که هیچ چیز نمی‌تواند آن را آرام کند. در این اشعار، عشق به‌صورت یک نیروی قوی و بی‌نهایت توصیف می‌شود که حتی در روز محشر هم نمی‌توان آن را نادیده گرفت. درد دل عاشق چاره‌ای ندارد و تنها می‌تواند به عشقش امید ببندد. عشق و محبت به‌گونه‌ای است که همه قیود و موانع را در هم می‌شکند و شخص عاشق هیچ ترسی از رسوایی ندارد. در پایان، شاعر به دشواری‌های سفر در راه عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق به تنهایی ممکن نیست، و نیاز به همراهی دارد.