شمارهٔ ۳۷
غم از دلم به جدائی جدا نمی گردددلم ز بند ملامت رها نمی گردد
دل مرا ز غم عشق سرزنش مکنیدکه دل به سرزنش از عشق وا نمی گردد
چو ذره ئیست دل من هوا پرست از مهرکه ذره ای ز هوائی جدا نمی گردد
چگونه من به تن خویش پارسا گردمکه پادشاه تنم پارسا نمی گردد
دلم به گرد بلاگشت و مبتلا شد اوچه خوش دلی که به گرد بلا نمی گردد
مگر که بر غم او تنگ شد جهان فراخکه جز به گرد دل تنگ ما نمی گردد