شمارهٔ ۹۲

۱۳ بیت

دوستان از راستی کم فکر تل و ول کنیدمی توانید آنچه آخر می کنید اول کنید

صلح را محکم میان بندید با نزع و صلاحرسم درویشی بیاموزید و کم کل کل کنید

وقت بدبینی و رفتار کج و حرص و طمعچشم خود را کور، دست و پای خود را شل کنید

صلح را یکدل میان آرید بردارید جنگادهم بخت خود امشب در نشد ارجل کنید

میتوان در دل عبادت کرد حق را متصلکس نمیگوید وجود خویش را محمل کنید

اندر آن شرعی که جز صلح و صلاح و صدق نیستمیتوانید از شرف خود را همه مرسل کنید

یا به شکل شعله جواله جولانی دهیدورنه تند آتش خدا را خویش منقل کنید

نوع آزادند از رویت دین ها پرستپیش هر ناکس مبادا خویش را انگل کنید

با گروه ناکس و بی عصمت و ناموس، کویمی نشاید راه مخرج را، ره مدخل کنید

نیست شیطانی بجز نفس دغا در جلدتانتا بکی باید حواس خویش را مختل کنید

روزی از کد یمین و از حلال استی مباداز امیدی خویش را بیچاره و تنبل کنید

این زمین گوژپشت از خود شما را نادرستسنبلش را قوز یا خود قوز او سنبل کنید

از سر یاران نیارد باد موئی کم کندگرچه با قاتل چو «حاجب » روی در مقتل کنید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به آرامش و دوری از تنش‌ها و درگیری‌ها می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که به جای تنش و بدبینی، باید به صلح بپردازیم و با یکدیگر همدل باشیم. او از درویشی و افتادگی سخن می‌گوید و بر اهمیت آرامش و صداقت تأکید دارد. همچنین از ناپاکی‌ها و روابط نادرست دوری می‌طلبد و یادآوری می‌کند که شیطان در واقع نفس خود انسان‌هاست. در نهایت، این شعر به تلاش برای حفظ شرافت و امید در زندگی اشاره دارد و می‌گوید که باید از مواد حلال و درست زندگی کنیم و از ناامیدی پرهیز کنیم.