شمارهٔ ۶۹

۱۱ بیت

یار آنقدر، به حسن بنازید و ناز کردکش روزگار هستی خود را نیاز کرد

با حقه بازیش فلک حقه باز باختباید قمار با فلک حقه باز کرد

زاهد ز کعبه رخت به دیر مغان کشیدتبدیل بر حقیقت مطلق مجاز کرد

گر مسجد است میکده و قبله خم میباید به هفت وقت به مستی نماز کرد

زاهد بیا، به مسجد و میخوارگان ببینکاین خانه را خدا ز، ریا بی نیاز کرد

تا این سرای را، در رحمت نمود بازدرهای کذب و نکبت و زحمت فراز کرد

دانست عشق من ذهب خالصم به عهدچون کوره گشت بوته خود شکل گاز کرد

کوتاه پای ظلم و دراز است دست عدلباید نشست راحت و پائی دراز کرد

دهر مشعبد فلک حقه باز، راحق دست بست و بسته ارباب راز کرد

جز آرزو، چه صرفه و سود، از جهان بردآن کس که عمر صرف طمع وقت آز کرد

«حاجب » بگوی مردم آزاده را خدایممتاز کرد و قابل هر امتیاز کرد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تضادهای زندگی و مفاهیم عرفانی می‌پردازد. او از زیبایی و فریبندگی دنیا صحبت می‌کند و می‌گوید که انسان‌ها باید با واقعیت‌های زندگی مواجه شوند. زاهد در ابتدا به عبادت و دینداری می‌پردازد، اما شاعر او را به مشاهده حقیقت و درک عشق و مستی دعوت می‌کند. او معتقد است که عشق واقعی باید در زندگی گنجانده شود و باید برچسب‌های ریا و ظاهرگرایی را کنار گذاشت. در نهایت، شاعر می‌گوید که تنها آرزو و آرمان است که ارزش زندگی را بالا می‌برد، و خداوند بر انسان‌های آزاد و توانا ارج می‌نهد.