شمارهٔ ۱۲

۹ بیت

ساقی رسان بر، ابروی مردان سلام ماوانگه به نور باده برافروز جام ما

مستی ما ز نشئه شرب مدام نیستای ناچشیده لذت شرب مدام ما

تا هست نجم ثابت و سیار را مدارثبت است نجم ثابت مطلق دوام ما

چون گوهر شرف که بود، درجش اعتبارضبط است بر خزائن دلها کلام ما

ای شور چشم تلخ گوی ترش رو حسودوارشیرین بود، به رغم تو بی طعم کام ما

نوبت زن زمانه زند بر زر سپهردر هفت گاه نوبت دولت به نام ما

ز اسرار جام جم کسی آگه نشد درستتا جام می چو جم نکشیدی ز جام ما

ما ملک عافیت به دو ساغر گرفته ایمخورسند گشته پیر مغان از مقام ما

آید ز نظم دلکش «حاجب » ندای صلحخیل ملایکند سپاه و نظام ما