شمارهٔ ۶۵
خانه گه تاریک و گاهی روشن استیارب این نور از کدامین روزنست
یارب این دل از چه گوهر ساختندکوگهی از موم و گه از آهن است
یارب این مسند اسیر حکم کیستکو گهی از جم گهی زاهریمن است
میر این محفل که باشد وز چروگاه چون گلشن گهی چون گلخن است
گاه چون جنت شگفته اندروصد هزاران باغ سرو سوسن است