شمارهٔ ۵۹

۹ بیت

اگنون که گذشته ز شب تیره دو پاس استزی باده کشان نوبت تبدیل لباس است

از سر فکند شیخ بخلوتگه رندانآن خرقه صد پاره که پشمینه پلاس است

در هندسه بینی دهن شیخ و لب جامدو دائره کان هر دو بیک نقطه مماس است

گوید که بتدقیق نظر حرمت می نیدر نص صریح است و نه در حکم قیاس است

بل در نظر شرع که از قاعده عقلترتیب مبانیش بتاسیس اساس است

هنگام کلال از الم و خستگی روحواجب بود این جرعه که ترویج حواس است

معجون مفرح که کند تربیت عقلدر نزد خردمند چه باک است و چه باس است

در مجلس خاصش سخن از باده و ساغردر محفل عامش سخن از حیض و نفاس است

هر کس که شود تابع این شیخک نسناسبی شبهه توان گفت که از ارذل ناس است