شمارهٔ ۳۵۳

۶ بیت

هی خویش بیارای و خر خویش بیارایهی بوم و برو بام و در خویش بیارای

در آتیه مانند زنان روز و شب از نازهی روی خود اندر نظر خویش بیارای

تا نیک پسندند ترا قحبه و قوادهی خال و خط و زلف و بر خویش بیارای

هی رنج فراوان بکش از بهر زر و سیمعالم همه با سیم و زر خویش بیارای

تا نو طلبان زی تو سپارند دل و جانروی و قد و کون و کمر خویش بیارای

چون غیب و حضور تو بود خوردن و خفتنهی مائده و ما حضر خویش بیارای