شمارهٔ ۲۹۵

۶ بیت

شب آمد جام می را مرحبا کنسر اندیشه را از تن جدا کن

بیار آی از می دوشینه محفلحریفان قدح کش را صلا کن

چه سود از سبحه و سجاده زاهداگر مردی بیا دردی دوا کن

چه خوردی دوش و در بزم که خفتی؟اگر اهل دلی با ما صفا کن

نهادی راز ما در بزم رندانخطا کردی دل ما را رضا کن

بلطفی گر لبت کام دل مانبخشاید، بدشنامی روا کن