شمارهٔ ۲۹۱
بنده را سر بر آستان بودنبهتر از پا بر آسمان بودن
نفسی در رضای حضرت حقبهتر از عمر جاودان بودن
گه چو زنجیر سر بحلقه درگه چو در، سر بر آستان بودن
چیست حکمت ز گرد کردن گویدر پی حکم صولجان بودن
مالک دوزخ هوا گشتنبهتر از خازن جنان بودن
بهتر از پادشاهی دو جهانبر در دوست پاسبان بودن
بندگی در جناب حضرت عشقبهتر از شاه انس و جان بودن
عین انسان شدن بدیده حقیعنی از چشم خود نهان بودن
مسند از کوه قاف گستردنبال سیمرغ سایبان بودن
چون جرس بسته از پی محملدر ره عشق یک زبان بودن
یکدل و یک دهان و یک نالههمه تن جنبش و فغان بودن
گمرهانرا در این شب تاریکروشنی سوی کاروان بودن
در سیاحت بساحت ملکوتبا دل و روح همعنان بودن
از زمان و زمانیان بیرونبنده صاحب الزمان بودن