شمارهٔ ۲۸۱

۷ بیت

با سر زلف پریش تو کشاکش دارمخاطری سخت پریشان و مشوش دارم

چکنم با همه محرومی و دلسوختگیدر ره عشق بتان باز دلی خوش دارم

برگ عیشیم بگلزار جهان نیست جز آنکدر بکاشانه بتی گلرخ و مهوش دارم

دل کجا میکشدم سوی گل و لاله و باغکه چنین باغچه خرم و دلکش دارم

گاهی از زلف کجش کوی معنبر سازمگاهی از لعل لبش خانه منقش دارم

راست چون چوب تر از دیده سری اندر آبسر دیگر ز دل اندر سر آتش دارم

جام کیخسروی افتاد بکف باز حبیبسر یادآوری خون سیاوش دارم