شمارهٔ ۲۷

۴ بیت

آنکو سرشت مهر تو اندر سرشت ماهجر تو را نوشت چرا سرنوشت ما

گشتیم خاک ما، که مگر دست روزگارروزی زند ببام و در دوست خشت ما

ما را بجرم عشق بدوزخ اگر برندباشد خیال دوست بدوزخ بهشت ما

از ما مپرس حرف و خیالات کفر و دینابروی اوست کعبه و کویش کنشت ما