گنج

شمارهٔ ۲۶۶

۴ بیت
من صراحی بزیر کش دارمبمی ناب وقت خوش دارم
در بر زاهدان یاوه سرایلفچ افتاده لب خمش دارم
وقت شیرین از آن عزیزتر استکه باندیشه رو ترش دارم
غم و اندیشه را به بیهوشیمی گسارم که عقل وهش دارم