شمارهٔ ۲۱۶
شکرلله که شدی باخبر از عالم دلاندکی با تو توان گفت کنون از غم دل
زخم دل خوردی و از درد دل آگاه شدیمیتوان از لب تو جست کنون مرهم دل
دل ز کف دادی و بیدل شدی و بگرفته استحلقه زلف سیاه تو کنون ماتم دل
سخن عشق مگو با دل نامحرم غیرکه بغیر دل من نیست ترا محرم دل
ای سلیمان که بحکم تو بود دیو و پریندهی تا بکف اهرمنان خاتم دل
جان بعشق تو سپردم که توئی راحت جاندل بمهر تو نهادم که توئی همدم دل
جان اگر نیست نثار تو، ندارم غم جاندل اگر نیست فدای تو، بگیرم کم دل