شمارهٔ ۱۵۶
بنده گر سر بر آستان باشدبه اگر سر بر آسمان باشد
یک نفس با رضای حق بودنبهتر از عمر جاودان باشد
هر که در بندگی سپارد جانشاه عشق است و شه نشان باشد
در ره دین خلاف نفس و هوامرد را سنگ امتحان باشد
زشت زشت است، نیکوئی نیکوستتا فلک بود و تا جهان باشد
بد و نیک از دلیل راه بپرسهر چه گفت او چنان، چنان باشد
هر که از جان بمرد، تن گرددهر که از تن بمرد، جان باشد
دل بدست هوا چو بیتی دانکه در او دزد پاسبان باشد