شمارهٔ ۸ - غم مخوری

وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)قافیه: تاست۱۰ بیت

غم مخوری که عاقبت جای تو صدر جنت استروی دل تو تا ابد سوی رضای حضرت است

غم مخوری که مرغ جان چون زتنت همی پردمنزل آشیان او مقعدصدق نیت است

غم مخوری که این تنت چون به لحد فرو رودخاک تن تو تا به حشرغرقه آب رحمت است

غم مخوری که حق تو را از همه خلق برگزیداین زجمال لطف او نه زکمال خدمت است

غم مخوری که روزوشب سیصدوشصت لطف حقدر توهمی نظرکند اینهمه از محبت است

غم مخوری که هر کجا که تویی خدای توستدرطلب خدا ترا بنده بگو چه زحمت است

غم مخوری که عشق خود با گل تو به هم سرشتعشق خدای تو به تو همدم اصل خلقت است

غم مخوری که با تو هست آن دگری به غیر تواو نه تو هست ؛نه تو او گفتن او به رحمت است

غم مخوری که بی شراب مست وخراب گشته ایمحتسبان شهررا گو که شراب جنت است

غم مخوری که حق ترا بنده خویش خوانده استبندگی خدا ترا؛ محیی نشان دولت است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر با پیام آرامش و دلگرمی آغاز می‌شود و به مخاطب یادآوری می‌کند که نگران نباشد زیرا در نهایت، جای او در بهشت است. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که روح و ذهن او همواره در رضایت خداوند خواهد بود و حتی در سختی‌ها، محبت و رحمت الهی شامل حالش خواهد بود. همچنین اشاره می‌کند که خداوند او را از میان مخلوقات انتخاب کرده و هر جا که باشد، خداوند حضور دارد. عشق و محبت خداوند نسبت به او همواره وجود دارد و او نباید نگران وضعیت خود باشد، چرا که بندگی او نشان از مقام والای اوست. در نهایت، شاعر با اشاره به شراب عشق الهی، به مخاطب می‌گوید که این عشق او را شاداب و خرم نگه می‌دارد.