شمارهٔ ۶۴ - ناله های من
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ایخویشتن۷ بیت
من که هستم زنده دور از دلربای خویشتنگر برفتم میکشد بازم به جای خویشتن
نه مرا در خانه کس راه و نه در مسکنیمیتوانم بود یکدم در سرای خویشتن
ای که مینالی ز عشق یار و جور روزگارسوی من میبین و کن شکر خدای خویشتن
گر ز عشق افزون نبودی در دل پایای منفکر میکردم به جان گرد هوای خویشتن
تا نهادم بر سر کویت قدم بیاختیارتوتیای دیده سازم خاکپای خویشتن
بس که زاری میکنم بیهوش گردم هر زمانباز میآیم به هوش از نالههای خویشتن
غیر محیی کاو خود از بهر تو خواهد در جهانهر که میخواهد تو را خواهد برای خویشتن