شمارهٔ ۳۶ - همه شب

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: از۶ بیت

شب همه شب با تو می‌گوییم رازتو به غفلت پای‌ها کرده دراز

ای ز ما کرده فراموش گوییاسوی ما هرگز نخواهی گشت باز

خیز و ترک خواب کن تا نیمه‌شبما و تو با یکدگر گوییم راز

بی‌نیاز‌م از تو و طاعات توبا نماز و روزه‌ات چندین مناز

تو نیاز آور برای من که نیستطاعت شایستهٔ تو جز نیاز

محیی گر کاری نکردی غم مخورمن تو را هم کارم و هم کارساز

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی راز و نیاز با محبوب و تأمل در ارتباطی عمیق و معنوی است. شاعر با نگاهی به این که محبوب ممکن است فراموش کرده باشد، از او می‌خواهد که بیدار شود و به گفتگو بپردازند. او با بیان اینکه نیاز او به محبوب فراتر از اعمال و عبادات است، تأکید می‌کند که عشق و نزدیکی به محبوب چیزی است که روح او را سیراب می‌کند. در پایان، شاعر به محبوب یادآوری می‌کند که حتی اگر هیچ کار مثبتی نکند، او همچنان به او وابسته است و برایش ارزشمند است.