شمارهٔ ۳۵ - سیّد انبیاء

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ور۱۲ بیت

ای قصر رسالت تو معمورمنشورِ رسالت از تو مشهور

خدّام ترا غلام گشتهکیخسرو کیقباد و فغفور

در جمله کائنات گویندصلواتِ تو تا دمیدن صور

معراج تو تا به قاب قوسینجبرئیل به ره بماند از دور

هم حلقه‌به‌گوش‌ِ توست غلمانهم بندهٔ کمترین‌ِ تو حور

بنوشته خدای پیش از آدماز بهر رسالت تو منشور

از هیبت غیرت تو موسیدیدار خدا ندید بر طور

روشن ز وجود توست کونَینای باطن و ظاهرت همه نور

ای سیّد انبیای مرسلای سرور اولیای منصور

گُل از عرق تو یافته بویشد شَهد در اندرون زنبور

هرکس به جهان گناهکار استگشته به شفاعتِ تو مغفور

محیی به غلامی تو زد لافاز راه کرم بدار معذور

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عظمت و مقام پیامبر (ص) می‌پردازد. شاعر از قصر رسالت و جایگاه ویژه‌اش سخن می‌گوید و بر مشهور بودن رسالت او تأکید می‌کند. خادمان و خدمتگزاران رسول خدا را ستایش می‌کند و به مقام بلند او در میان کائنات اشاره می‌نماید، به گونه‌ای که صلوات او تا قیامت ادامه دارد. همچنین به واقعه معراج و عظمت وجود پیامبر اشاره می‌شود که حتی جبرئیل نیز از نزدیک شدن به او عاجز بود. شاعر مقام پیامبر را به حدی بالا می‌داند که ملاقات با خداوند برای دیگران ممکن نیست. در نهایت، به شفاعت رسول خدا برای گنهکاران اشاره می‌کند و با ذکر تولد شهد از عرق او، نشان می‌دهد که رحمت و عظمت او بر همه چیز سایه افکنده است.