شمارهٔ ۳۱ - جانب گلشن

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ارمننگر۷ بیت

ای که می‌نالی ز دوران‌، جورِ یار من نگراضطراب از من نگر صبر و قرار من نگر

جانب گلشن مرو کان، یک دو روزی بیش نیستپر ز اشک لاله‌گون دائم کنار من نگر

ای که می‌گویی ندادم دل به خوبان هیچ‌گهسوی میدان آی و شهسوارِ من نگر

سینه‌ام پر‌داغ و چهرهٔ گل گل از خوناب اشکیک زمان سویِ من آ، باغ و بهار من نگر

باشدت رحمی فتد در دل بیایی سوی منحال زار من ببین شخص نزارِ من نگر

گر تو داری میل خوبان دیده عبرت گشایسینهٔ پر‌سوز و چشم اشکبارِ من نگر

شکر کن محیی که در راه تو خاری بیش نیستهر طرف صد کوه غم در رهگذار من نگر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شخصی است که از درد و رنج ناشی از دوری یار خود می‌نالد. او از دیگران می‌خواهد که به وضعیت او توجه کنند و احساساتش را درک کنند. او اشاره می‌کند که زندگی کوتاه است و نباید فرصت‌ها را از دست داد. شاعر با تصاویر زیبا از گل و اشک، به عمق احساسات خود و غم‌هایی که در دل دارد، می‌پردازد و از مخاطب می‌خواهد که به حال و وضع زار او نگاهی بیندازد. در نهایت، او از وضعیت خود به عنوان کسی که در مسیر عشق رنج کشیده سخن می‌گوید و به مخاطب یادآوری می‌کند که در زندگی موانع بسیاری وجود دارد.