شمارهٔ ۲۳ - طعنه بدخواه

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ارممیکشد۷ بیت

من نمی‌گویم که جور روزگارم می‌کشدطعنه بدخواه و بدعهدی یارم می‌کشد

دور از او بی‌طاقتی باشد که روزی چند بارمحنت و دردی و داغ انتظارم می‌کشد

من نهانی عشق ورزم با دل آن تندخواز برای عبرت خلق آشکارم می‌کشد

[گر] روم در کوچه‌ای بازیچه طفلان شومور نشینم گوشه‌ای فکر تو زارم می‌کشد

شب گذارم در خیالت روزگارم چون شودروز، فکرِ ناله شب‌های تارم می‌کشد

شوق دیدارت مرا زین پیش [می کشت] و کنونآرزوی بوسه، امید کنارم می‌کشد

می‌کشد زحمت طبیبی غافل است از اینکه اوهمچو محیی سوزش جان‌فکارم می‌کشد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عاشقانه و دردهای ناشی از دوری محبوبش را بیان می‌کند. او از سختی روزگار و بدعهدی یار شکایت دارد و می‌گوید که دوری محبوبش باعث بی‌تابی‌اش می‌شود. عشق پنهانی او نسبت به آن شخص تندخو باعث می‌شود تا در ملأعام آرامش خود را از دست بدهد. شاعر از لحظات تنهایی، یادآوری محبوب و شوق دیدار او صحبت می‌کند و می‌فهمد که این عشق و آرزوها او را به شدتی می‌کشد. در نهایت، او به زحمت و دردهای روحی‌اش اشاره می‌کند و از غفلت طبیبانی می‌گوید که نمی‌دانند این عشق چقدر بر جان او تأثیر گذاشته است.