شمارهٔ ۱۰ - همره بادصبا
هرچه از سنگین دلان بر جان ما آید خوش استگر وفا آید خوش و گر هم جفا آید خوش است
بشنوم تا چند بوی گل ز باد صبحدمبوی او گر همره باد صبا آید خوش است
راضیم از هرچه پیش آید به درد عشق توگر همه بر جان من درد و بلا آید خوش است
روز ابر اینچنین داری چو سر در کاسه ایگر به جای قطره ها سنگ از هوا آید خوش است
عشق زیبا مینماید محیی هرکس را که هستبوی گل گر همره باد صبا آید خوش است