شمارهٔ ۱۵ - در تعریف باغ بحرآرا بر لب دریا

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)۶ بیت

ز دریا باغ بحرآرا نمایانچو از آیینه، عکس روی جانان

درین باغ از هوای تازه و تردرختان را گذشته آب از سر

به بادش عطر گل را شوق پیوندبه خاکش خورده آب خضر سوگند

رطوبت در هوایش آنچنان عامکزین پس، آب گردد باد را نام

ز هفت اقلیم باید انتخابیکه زیبد همچو کشمیرش خطابی

ز سرسبزی کس اینجا نیست نومیددواند ریشه در گل، سایه بید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و سرسبزی باغی در کنار دریا اشاره می‌کند. باغی که شبیه به تصویر زیبای محبوبش در آینه است. درختان در این باغ با آب و هوای تازه و مرطوب، به شادابی و طراوت زندگی می‌بخشند. عطر گل‌ها در باد می‌پیچد و زمین با آب خضر حیات‌بخش شده است. شاعر به سرسبزی و دل‌انگیزی اینجا اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس از اینجا ناامید نیست؛ زیرا ریشه‌ها در گل و سایه بید در حال رشد و شکوفایی‌اند. شاعر تأکید می‌کند که اینجا به انتخاب از هفت اقلیم می‌ماند، نشانه‌ای از زیبایی و شگفتی این مکان.