شمارهٔ ۹۰

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اباست۸ بیت

تا آفت غم لازمه طبع شراب استمی بوی خوش و ساغر ما چشم خراب است

چون نشکندم دل، که ز پوشیدن رویتآن را که شکستی نرسد، طرف نقاب است

کفرست تهی‌کاسگی باده‌پرستانخالی چو شد از می قدحم، دیده پر آب است

مرغی که برد نامه من ، صورت حالشنقشی‌ست که بر پنجه پرخون عقاب است

اسباب تماشای جمال تو نگنجددر خانه چشمی که به اندازه خواب است

در بحر غمت گشت فنا هرکه نفس زداین شیوه درین ورطه نه مخصوص حباب‌ است

قاصد چو برد نام تو سوزد دل ما راپروانه ما از خبر شمع، کباب است

نگرفت وطن در دل قدسی غم دنیااین خانه نشد جغدنشین، گرچه خراب است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف غم و عشق می‌پردازد. او می‌گوید که غم بخشی از طبع شراب است و این احساس لطافت و زیبایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاعر به شکستن دل ناشی از دوری عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که خالی بودن از عشق مانند کاسه‌ای خالی است. نامه‌ای که مرغی به معشوق می‌برد، نشان‌دهنده‌ی درد و رنجی است که گوینده تحمل می‌کند. همچنین، شاعر تأکید می‌کند که زیبایی‌های معشوق قابل توصیف نیست و در دل هر کسی که دچار غم شود، فنا وجود دارد. در نهایت، او به زندگی و غم دنیا اشاره می‌کند که هرچند خانه خراب است، اما هنوز در دل او جایگاه خاصی دارد.