شمارهٔ ۵۱

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ارا۷ بیت

دل دیوانه کی در گوش گیرد پند دانا راحباب از خیمه نتواند که پوشد روی دریا را

ملک در موسم گل آروی جام می داردچرا چون دیو باید داشتن در شیشه صهبا را؟

به چشم خون‌فشان رفتم ز شهرستان برون روزیچو جیب غنچه پر کردم ز گل دامان صحرا را

نسیمی نگذرد بر شاخ گل در گلشن کنعانکه خاری نشکند در سینه از غیرت زلیخا را

در آب دیده چون گرداب از آن بر خویش می‌پیچمکه سودای که یا رب در خروش آورده دریا را

مرا قید محبت زندگی وارستگی مرگ استبه سر افتم چو سرو از گل برون آرم اگر پا را

سر کوی محبت تنگ باشد بر هوس‌ناکانفضای شهر زندان می‌نماید اهل صحرا را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عاشقانه و چالش‌های ناشی از عشق اشاره دارد. شاعر از دل دیوانه‌ای صحبت می‌کند که نمی‌تواند به نصایح خردمندانه گوش دهد، و تصویر حبابی را توصیف می‌کند که نمی‌تواند دریا را بپوشاند. در ادامه، او به لذت نوشیدن جام می‌پردازد و سوال می‌کند که چرا باید دیو صهبا (شراب) را در شیشه نگه دارد. شاعر با توصیف زیبایی‌های طبیعت و دشواری‌های عشق، احساساتی مانند درد و شوریدگی را بیان می‌کند. همچنین به حسرت و دلتنگی خود می‌پردازد و از گرفتاری‌های ناشی از محبت و عشق سخن می‌گوید. فضای زندگی را زندانی می‌بیند که بر خلاف آزادی و زیبایی‌های طبیعت، تنگ و محصور است. به طور کلی، شعر به تأمل در عشق، درد جدایی و زیبایی‌های زندگی اشاره دارد.