شمارهٔ ۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انهما۷ بیت

تا بود گریه کی آباد شود خانه ما؟جغد را پای به گل رفته به ویرانه ما

ما از آن سوختگانیم که معمار ازلطرح آتشکده برداشت ز کاشانه ما

عشق پیوسته به دنبال دلم می‌گرددشعله آید به طلبکاری پروانه ما

جرم می خوردن ما نیست کم از طاعت کسکار صد توبه کند گریه مستانه ما

چون تهی دیده که آرد به کسی روی نیازچشم بر چشم صراحی زده پیمانه ما

حرف دیوانه شنیدن ز خردمندی نیستعاقلان گوش نکردند بر افسانه ما

چون سپندی که بود بر سر آتش قدسیهرگز آرام نگیرد دل دیوانه ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به حسرت و درد و عشق پرداخته و از یک زندگی نابسامان و ویران صحبت می‌کند. شاعر به غم و اندوهی اشاره می‌کند که بر دل او و خانه‌اش حاکم است و اشتیاقی به عشق و وصال را حس می‌کند. او از سوختگی و از دست‌رفته بودن خود سخن می‌گوید و به نقش عشق در زندگی‌اش تأکید می‌کند. همچنین، او به دیوانگی‌اش و عدم فهم دیگران از احساساتش اشاره می‌کند و به نوعی خواسته‌های درونی و دردهای نهفته‌اش را بیان می‌کند. در نهایت، او بر تلاش‌های بی‌پایان دل دیوانه‌اش برای آرامش تأکید می‌کند.