شمارهٔ ۳۹۰
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابکنم۴ بیت
سپندوار بر آتش چو اضطراب کنمز سوز دل، جگر شعله را کباب کنم
شود ز لذت نظاره چشم من محرومبه وقت دیدنش از بس که اضطراب کنم
به یاد لعل تو شبها به محرومیز خون دل، قدح خویش پرشراب کنم
دم شهادت خود، خوش تنعمی دارمکه زخم از دم شمشیر انتخاب کنم