شمارهٔ ۳۸۸

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اشدم۷ بیت

عمری چو جاهلان پی چون و چرا شدمبستم ز حرف لب، چو به حرف آشنا شدم

پای از گلیم فقر نکردم فزون درازبا آنکه در دیار سخن، پادشا شدم

زد بر زمین همان نفسش هرچه برگرفتعمری چو برگ گل پی باد صبا شدم

آخر شدم چو سبزه لگدکوب خاص و عامگر چند روز، قابل نشو و نما شدم

بر سر همیشه سایه‌ام از دست خویش بودکی ملتفت به سایه بال هما شدم؟

گشتم تمام عشق و ز خود، کام یافتمآخر به مدعای دل مدعا شدم

دارم چو صبح، آینه مهر در بغلقدسی ازان سبب همه صدق و صفا شدم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر تحولی در زندگی شاعر است. او در ابتدا مانند جاهلان زندگی کرده و بدون تفکر به اطرافش نگاه می‌کند. پس از مدتی، زمانی که به حقایق آشنا می‌شود، متوجه محدودیت‌های خود و واقعیات زندگی می‌شود. او در حالی که در کشاکش فقر است، تلاش می‌کند از آن فراتر برود. شاعر با تجربیات مختلف متوجه می‌شود که در نهایت، عشق و صداقت واقعی مهم‌تر از همه چیز است. در پایان، او به خودشناسی و درک عمیق از وجود خود می‌رسد و به آرامش درونی دست می‌یابد.